Πρόλογος στα «αραβικά παραμύθια της Αθήνας»

 

 

70328

Παρέα κουτσοπίνει, βράδυ Τρίτης

ήρθε η κουβέντα και στα παραμύθια
δάσος των κύκνων, λαίδη και αλήτης·

σιωπούσες. «Για να πω και την αλήθεια,

δεν είχα παραμύθια ούτε κασέτες»
κι έχωσες το πηρούνι στα ρεβύθια

και του ψωμιού μας σέρβιρες τις φέτες.

«Παιδιά, ζήσαμε εμείς στην ίδια πόλη;»,
ρωτάω και γελώ. Απ’ τις μπασκέτες

φαντάζομαι κρεμιόσουν. Οι, όλοι κι όλοι,

τρεις-τέσσερις Αιγύπτιοι, των γονιών σου
φίλοι, ιδέα δεν είχαν για τη Ντόλυ,

ιδέα κι η αδερφή σου. Ο κανών σου

τα κλασικά εικονογραφημένα
δεν συμπεριελάμβανε. Στον νου σου

έχε, πως αν και λες ότι κανένα

δεν διάβασες βιβλίο απ’ όλα τούτα,
τουλάχιστο όπως φαίνεται σ’ εμένα

κοιτώντας παραμύθια μου στην κούτα

στον Όλιβερ, στα δράματα των έξι
στα πονηρά της φρουτοπίας φρούτα

στο κάθε τι, ένα ρόλο έχεις παίξει

κι έχεις παντού, δική σου μια ιστορία
και πρωταγωνιστείς ―ποιος να πιστέψει

σε κάθε παιδική μου αλληγορία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Ιανουαρίου 16, 2014.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: