Έξοδος

Image
απ’ τις σκάλες, μέρα μεσημέρι

Με φλόμωσε ο ήλιος του τετάρτου
και ζήτησα τσιγάρα να σου πάρω
εγώ. Διακοπή ρεύματος―σαν μπαρ του
Χάρου ο πρώτος, και σκότος τρακάρω

στο ισόγειο· σκιές, στέκουν, γερόντων
αναμένοντας τον ανελκυστήρα
να λειτουργήσει. Βαστώντας και μπύρα
εκ νέου τώρα εισέρχομαι. Των όντων

του υπογείου την ύπαρξη μονίμως
λησμονώ. «Μέχρι πόντικες», εντίμως
ο απεντομωτής μου δήλωσε όταν

παραπονέθηκα για κατσαρίδες.
Στον τέταρτο, με ήλιο, ευπατρίδες
πίνουμε τον καπνό· παρηγοριόταν

η ψυχή μου.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Μαΐου 27, 2013.

2 Σχόλια to “Έξοδος”

  1. Ήλιος, φως, πνοή, ψυχή, κατοικούν στο ποίημα τούτο.

  2. Επισημαίνω επίσης: «Σκιές γερόντων»… «Των όντων του υπογείου την ύπαρξη»… Εδώ ίσως φεύγουμε από το «φως», μα κι ίσως η πολύ δυνατή αυτήν ποιητική μορφοποίηση, να είναι γέννημα του φωτός. Κι όπως θα σχολίαζε ίσως ο Ηράκλειτος για το ποίημα: Δεν υπάρχει σκιά δίχως φως. Όπως θα σχολίαζε ίσως ο Πλάτων: Ανθρώπινες σιλουέτες, γέννημα της νόησης, της φωτιάς σκιές, κατοικούν στο υπόγειο σπήλαιο της φιλοσοφικής ΓΗΣ. Όπως και να ‘χει, οι σκιές γερόντων και των όντων
    του υπογείου η ύπαρξη, διαπερνούν το ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ της ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ: αλλιώς: της ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: