Επισκέπτης

Image

Α: Αυτός ο άνθρωπος. Θέλω να του σιάξω την μπλούζα, να του δέσω τα κορδόνια και να του πω «δεν πειράζει». Τόσο άκρη-άκρη που κάθισε, σε λίγο θα βγει απ’ την άλλη μεριά του τοίχου. (…) Απ’ αυτόν τον άνθρωπο δεν μπορείς, βέβαια, να ζητήσεις κάτι.
Π: Ναι. Δεν μπορείς να ζητήσεις κάτι.
Α: Μπορείς όμως να του δώσεις κάτι.
Π: Ναι, αλλά τι να του δώσεις.
Α: Ένα αυγουλάκι.

 

Έβαλες το σακάκι σου να φύγεις
και ξέχασες τη μπλούζα να φορέσεις
κι αντί για την εξώπορτα, ανοίγεις
την ντουλάπα, κι εντός της πας να πέσεις

στρίβεις απ’ τον διάδρομο και βρίσκει
―άκρως αντιληπτόν από τον ήχο―
το φαλακρό κεφάλι σου στον τοίχο
πάγο σου βάζω κι ας το παίζεις risky·

μείναμε να γελάμε πονεμένοι
εσύ διπλά κι εγώ με έξτρα φθόνο
δεν ήξερα όμως τί σε περιμένει

(χαρά, ή αν από πόνο πας σε πόνο)
τόσο πολύ σε θαύμαζα κοιτώντας
σε που έφευγες, που νόμιζα πετώντας

φεύγεις―όπως και συνέβαινε.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Μαΐου 25, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: