ο οδοντογιατρός μεγάλωσε

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

Ο οδοντογιατρός μεγάλωσε

μανιφέστο για να ξαναγράψει δαιμονικός ποιητής

 

 

 

Βλέπω πως όλο βρίσκεσαι παγιδευμένος στην τάδε ή στη δείνα συναισθηματική καταπακτή κι η ποίηση σε όλες σου τις παγιδεύσεις παίζει τον ρόλο της απαρεγκλίτως. Ρόλους και ρόλους. Επί του προκειμένου πάντως, ο ευγενέστατος ο οδοντογιατρός σου, που των δοντιών σου την επιμελή φροντίδα είχε αναλάβει απ’ όταν ήσουνα παιδί, κι ενδιαμέσως, την τερηδόνα, την πέτρα, τις πάσης φύσεως εξαγωγές των αισθημάτων και των λέξεών σου παρακολουθούσε, αποστηθίζοντας πολλάκις και επί δεκαετίες κάποια απ’ τα ωραιότερα ποιήματά που έγραψες―τα οποία μάλιστα ουκ ολίγες φορές σου απήγγειλε―ο καλλιεργημένος, λοιπόν, αυτός, αγαπημένος σου γιατρός, τώρα μεγάλωσε.

 

 

Μεγάλωσε, θα έλεγα, πολύ, συλλογιζόμενη τον τόσο πόνο που σου προκαλεί η κάθε επίσκεψη στην διάρκειά της―και εκ των υστέρων, πόσο μάλλον. Εν συμπεράσματι: καταλαβαίνω πως αναμφισβήτητα τον απατά η όρασή του. Τα νυστέρια κι ο τροχός του παρεκκλίνουν.

 

 

Μα δεν είναι κρυφό ότι μεγάλωσες κι εσύ―βέβαια, όχι όσο αυτός, απλώς, έγινες νεαρός από παιδί―και επιβάλλεται, τάχιστα απονεύρωση να κάνεις: έρχεσαι, πας, ξαναπηγαίνεις, και μένει, λόγω κάποιου ανεξιχνίαστου κωλύματος, η οδοντιατρική παρέμβαση μονίμως ατελής.

 

 

Πάνε και χρόνια που είστε τσακωμένοι με την γραφομηχανή―τουλάχιστον αυτό σ’ εμάς διατείνεσαι―το αλκοόλ δεν ευνοεί την υγιεινή του στόματός σου(ούτε καμιάν άλλη), σου δίνει, τουτέστιν, φοβάμαι, μιαν ιδέα θάρρος ο θαυμασμός που τρέφει ο γιατρός σου για την παλιότερη εκείνη, με στίχους τιμημένη, εσωτερική αιμορραγία σου―που, μεταξύ μας, δεν διακόπηκε ποτέ.

 

 

Και τί να κάνεις· αυτός ο καλός άνθρωπος είναι ο γιατρός σου, όμως δεν βλέπει πια καλά, και πώς να χειριστεί την απονεύρωση―μα ξέρει τα ποιήματά σου απ’ έξω.

 

 

Και μιας που η κατάσταση επείγει, ένα ωραίο λάπτοπ να σου πάρουμε. Παράτα τη τη γραφομηχανή. Κι αν είναι θέμα θαυμασμού, κανένα πρόβλημα, όπως το ζήτησες νωρίτερα στ’ αστεία, στ’ αληθινά τώρα ας παίξουμε το έργο: να σε ανακυρήξουμε άγιο. Θορυβείται κιόλας ο Ματθαίος! Κι όπως μ’ ενημερώνεις, η τεχνολογία έχει προχωρήσει παρασάγγας: οι νέοι οδοντογιατροί στις μέρες μας έχουν μικρά κεφάλια, για να χωράει το κεφάλι τους ολόκληρο στο στόμα σου, και τί καλά που βλέπουν. Για έναν άγιο ποιητή, όλοι θα σπεύσουν ώστε να βρεθεί ο ικανότερος γιατρός.

 

 

Εν τέλει, άσε τα όλα τα δικά μου, τ’ αντιποιητικά επιχειρήματα. Μ’ ένα ποίημα σου δαιμονικό, ακόμη και ο γηραιός γιατρός σου θα ξαναδεί σε λεπτομέρεια το πονεμένο δόντι σου. Ούτε που θα σκεφτόμαστε την απονεύρωση. Ήρθε η άνοιξη. Θέλω να το πετάξεις το παλτό σου στην καρέκλα, θέλω να ξαναγράψεις μανιακά.

 

 

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Μαΐου 24, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: