Παππούς Πεσσόα

σάρωση0057

Ήτανε πια μεγάλο παιδί ο παππούς όταν τον γνώρισα. Δε μιλούσε πολύ, ούτε έτρωγε πολύ· μακαρόνια βουτηγμένα στο λάδι, κανένα μπιφτέκι και γάλα με ψωμί. Γενικά, έβρισκα πως ήτανε της εποχής του. (Ενώ η γιαγιά, πάντα μιλούσε κι έτρωγε τα πάντα. Αυτή φαίνεται, ανήκε σ’όλες τις εποχές.)

Φανταζόμουν πως όλοι οι παππούδες, θα ’ναι το ίδιο όμορφοι και ψηλοί και σιωπηλοί όπως ο δικός μου. Δεν άλλαζε χρώματα, ούτε έκανε γκριμάτσες―εκτός μια φορά, που γούρλωσε τα μάτια κι έγινε κάτωχρος, επειδή κατά λάθος έκλεισε το μικρό δαχτυλάκι της αδελφής μου στην καγκελόπορτα. Δεν θυμάμαι τα λόγια, λίγες σκόρπιες κουβέντες μόνο. Οι πιο πολλές, μικρές και πικρές. Μια φορά «τί θα ψηφίσεις παππού;», κι αυτός «εγώ έχω ψοφήσει από καιρό». Άλλες, λιγότερες αυτές, πιο γλυκές όμως: «Η μάνα σου είναι ωραία, σαν κι αυτές που τις βάζουν στο σαπούνι.».

Ο παππούς κουβαλούσε τα ψώνια απ’ το σούπερ μάρκετ, τα ξύλα για το μαραγκούδικο, τις παραγγελίες της επόμενης μέρας, τα τριάντα χρόνια δουλειάς χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς φώς, τα χρόνια πριν απ’τη δουλειά, πάλι χωρίς φως, τη φυγή απ’τη Σμύρνη, το τραύμα στο αριστερό χέρι απ’ τον πόλεμο, την κατοχή, το διαζύγιο με τη μεγαλοκυρία, τα συμπλέγματα που συσσωρεύονταν, τη φτώχεια όλων των χρόνων, τη μικρότητα. Και άλλα καλύτερα κουβαλούσε ο παππούς, μα νομίζω, όπως οι πιο πολλοί, τα χειρότερα ήταν που σκεφτόταν το περισσότερο.

 Όλο τον έβλεπα πως κάτι σκεφτόταν. Τότε δεν ήξερα καθόλου τί μπορεί να ήταν. Πριν πεθάνει, έμεινε κατάκοιτός επτά χρόνια. Στην ίδια πάντα θέση, ακίνητος στο κρεβάτι, αμίλητος, μου έδινε ακόμη πιο πολύ την εντύπωση πως επαναλάμβανε διαρκώς την ίδια δυσάρεστη σκέψη. «Η ζωή μου είναι σαν να με χτυπούσαν μ’αυτήν», έγραψε ο Φερνάντο. Αυτό πρέπει να σκεφτόταν κι ο παππούς μου, μα δεν τον ρώτησα τότε τί σκεφτόταν, γιατί δεν ήθελε μάλλον―αυτές δεν είναι κουβέντες για μικρά παιδιά―κι ούτε γινόταν πιο μετά να τον ρωτήσω.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Απρίλιος 12, 2013.

Ένα Σχόλιο to “Παππούς Πεσσόα”

  1. Αγαπημένη μου ανηψιά , έκανες μνημόσυνο του παππού για τα δεκαπέντε χρόνια από τον θάνατό του .Την ευχή του να έχουμε !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: