η φιλολογία των ονείρων

ImageΣτην Πάτρα του δυό χιλιάδες κάποτε ή και πρωτύτερα, κάποια ξημερώματα βρεγμένης Δευτέρας, κοιμούνται ασάλευτοι στο σπίτι της Οντίλ κάπου δέκα άνθρωποι. Εγώ, σε ένα κρεβάτι με άλλους τρεις-δεν τους γνωρίζω. Αίφνης, ακούω κάποιον  να μιλά γνώριμα στην αυλή. Κοιτάζω απ’ το παράθυρο. Εξω δυνατή βροχή. Τα παραταγμένα σαλιγκάρια, δέκα στον αριθμό, άκουγαν την Ειρήνη να τους διαβάζει μεγαλοφώνως και με τις πιτζάμες Φερνάντο Πεσσόα, απο το βιβλίο της ανησυχίας-ίσως, τον πρώτο τόμο. Αυτά, έδειχναν μεγάλο ενδιαφέρον-ρούπι δεν το κουνήσανε. Αυτή, φοβόταν πάντα της πολύ και νοσηρά τα σαλιγκάρια, τα σκουλήκια και τους γυμνοσάλιακες. Της είχα ζητήσει απο καιρό ν’ απευαισθητοποιηθεί, και νά που διάλεξε τρόπο. Όσο για μένα-μέγκλα!σκέφτηκα-αποκοιμήθηκα χαρούμενη και πάλι, ακούγωντας τον πατέρα μου να ψιθυρίζει αυστηρά μα με αγάπη, ξανά και ξανά, ο φόβος είναι υγεία, η φοβία είναι η νόσος, ο φόβος είναι η υγεία, ο φόβος, η φοβία, ο φόβος.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Φεβρουαρίου 4, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: