Αλέξανδρος Κορδάς, Ασθενούντων Πολυφήμου και Σαχτούρη


–    Κύριε Μίλτο, πως τα βλέπεις τα πράγματα;
Ρώτησε ο Πολύφημος τον ποιητή Σαχτούρη, που κάθονταν στο διπλανό ντιβάνι.
–    Τι τα θες Πολύφημε, γέρασα πια κι ο ουρανός μου κάθισε στο στομάχι.
Πέρασα και μια γερή φυματίωση ξέρεις και δεν αντέχω άλλο τα φαντάσματα. Πες στα κωθώνια τους Γιατρούς να με ξυπνήσουνε, μόλις τελειώσει η Κατοχή και ο Εμφύλιος.
Δεν βγάζεις άκρη με τούτον τον τρελό-γέρο.
Σκέφτηκε ο Πολύφημος κι ένιωσε ξαφνικά να μεγαλώνει.
-Να ήταν άραγε η φωνή του ποιητή ή οι συμφορές που πύκνωναν;
Ποτέ του δεν κατάλαβε.-
Το γεγονός ήταν πως αρκετοί θορυβήθηκαν στο μικρό νοσοκομείο.
Τον υπέβαλαν σ’ εξονυχιστικές εξετάσεις
και τέλος για ν’ αποδείξουν την ισχύ τους εναντίον του,
του έκαναν και μια ένεση στο μάτι.
– Πρόσεξε Πολύφημε! Του είπε ο Σαχτούρης,
Είπαμε Εμφύλιος και Κατοχή, όμως εσύ μεγαλώνεις ασταμάτητα
και σε λίγο
η δύναμή σου θα σκορπάει ακατάσχετα.
Μισό λεπτό όμως γιατί με ειδοποίησαν
απ’ το ακτινολογικό να πάω να παραλάβω τον τρελό λαγό μου.
Ο ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ κατά την απουσία ΣΑΧΤΟΥΡΗ
είδε νοσοκόμους, να μεταγγίζουν την Ακρόπολη,
να διώχνουν τη γενιά του απ’ τις σπηλιές,
Κύκλωπες πεταμένοι στο δρόμο σαν αποτσίγαρα:
–  Δεν ντρέπεστε λιγάκι μωρέ! Ολάκερη γενιά να τη μασάτε,
αυτά δεν τα φαντάστηκε ούτε ο Όμηρος.
Και ο Σαχτούρης σε ακόρντο:
– Αντίχριστοι! Τσαρλατάνοι!
Λίγο έλειψα στην τρύπα του λαγού
κι εσείς γεμίσατε τον τόπο με παγίδες.
– Σιγά Κύριοι, θα μου σηκώσετε το θάλαμο στο πόδι. Απάντησε ο θεράπων ιατρός.
Κι έπειτα τι πρόκειται να διορθωθεί με τις φωνές;
Ο ασθενής, για να σωθεί, σε γύψο μπαίνει,
του ασθενή, του κόβουμε το μέλος, για να μην νοσήσει το σώμα ολόκληρο.
Και έτριβε τα χέρια του, γιατί ήταν ο μόνος που κέρδιζε απ’ την ασθένεια.
Έκτοτε ο Πολύφημος, ο Σαχτούρης κι ο τρελός λαγός εγκατέλειψαν το νοσοκομείο.
Τους έβλεπες στο δρόμο με τις πιτζάμες της κλινικής
να γράφουν συνθήματα του τύπου:
“ Απεταξάμιν την επιστήμη της Ιατρικής!”
ή το πιο επίκαιρο,
“ Ο τρελός λαγός πεθαίνει πάντα τελευταίος.”
Πού αποτέλεσε και θέμα της πτυχιακής μου.
Α! Και όσοι επιθυμούν να δουν τους χαρακτήρες μου
να επαναστατούν εναντίον της σάπιας αυτής κατάστασης,
ας ανατρέξουν στην αρχική εκδοχή του ποιήματος,
που θα τη βρουν τυχαία σε κάποια στοίβα,
αφού θα έχω πεθάνει.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Απρίλιος 23, 2012.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: