Πιο εύκολο

Τώρα που όλα έγιναν κάπως δύσκολα, κι αφού δεν ήταν ακόμη ώρα να εξαφανιστώ, επέστρεψα γρήγορα και συνειδητά στην βρεφική μου ηλικία. Από εκεί, σε παρατηρώ να με φροντίζεις με αγάπη, χωρίς να περιμένεις τίποτα.

Νυστάζεις μόνο. Σε ξυπνάω τα βράδυα με κλάματα. Τουλάχιστο χάσαμε πια το αδιέξοδο του μιλητού. Μόνο κλαίμε τώρα, και χασμουριόμαστε με την ησυχία μας.

Advertisements

~ από pavlinamarvin στο Ιανουαρίου 23, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: